Wat is die drie metodes van galvanisering?

1. Warmverzinking

Warmverzinking is die mees gebruikte metode van galvanisering. In hierdie proses word staal- of ysteronderdele in 'n bad van gesmelte sink gedompel by temperature van ongeveer 450°C (842°F). Die proses begin met oppervlakvoorbereiding, wat krities is om 'n sterk binding tussen die sink en die metaal te verseker. Hierdie voorbereiding behels tipies die skoonmaak van die metaal om enige roes, olie of kontaminante te verwyder, dikwels deur 'n kombinasie van meganiese en chemiese metodes te gebruik.

Sodra die oppervlak voorberei is, word die metaal in die gesmelte sink gedoop. Die hitte van die gesmelte sink veroorsaak 'n metallurgiese reaksie, wat 'n reeks sink-yster-legeringslae vorm wat styf aan die staalsubstraat bind. Na die doopproses word die gegalvaniseerde dele verwyder en toegelaat om af te koel, waartydens die sink stol en 'n beskermende laag vorm.

Rol van galvaniseringslyne: In warmdompelgalvanisering is galvaniseringslyne noodsaaklik. Hierdie lyne is gespesialiseerde produksiestelsels wat die hele galvaniseringsproses stroomlyn, van oppervlakvoorbereiding tot die finale verkoelingsfase. Hulle sluit dikwels outomatiese stelsels vir skoonmaak, vloeimiddel en dompeling in, wat doeltreffendheid en konsekwentheid in die bedekkingsproses verseker.

DroogputNa die skoonmaakproses word die metaalonderdele dikwels in 'n droogput geplaas. Hierdie stap is van kritieke belang, aangesien dit verseker dat enige oorblywende vog verwyder word voordat die onderdele in die gesmelte sink gedoop word. 'n Goed onderhoue droogput help om defekte in die galvaniseringsproses te voorkom, soos sink-adhesieprobleme of ongelyke bedekking.

2. Elektrogalvanisering

Elektrogalvanisering, of elektroplatering, is nog 'n metode om 'n sinklaag op staal aan te wend. Anders as warmdompelgalvanisering, gebruik hierdie proses 'n elektrolitiese oplossing wat sinksoute bevat. Die metaaldele word in hierdie oplossing gedompel en aan 'n kragbron gekoppel, wat veroorsaak dat sinkione migreer en op die oppervlak van die metaal neerslaan.

Die elektrogalvaniseringsproses maak voorsiening vir 'n dunner en meer eenvormige laag in vergelyking met warmgalvanisering. Hierdie metode is veral voordelig vir toepassings waar 'n gladde afwerking benodig word, soos in motoronderdele of toestelle. Die laag is egter oor die algemeen minder duursaam as dié wat deur warmgalvanisering geproduseer word, wat dit meer geskik maak vir binnenshuise toepassings of omgewings met minder blootstelling aan korrosiewe elemente.

Herverwerking van vloeitenkIn elektrogalvanisering speel die herverwerking van vloeimiddeltenke 'n belangrike rol. Vloeimiddels word gebruik om die oppervlak van die metaal voor te berei en die adhesie van die sinklaag te verbeter. Na die elektrogalvaniseringsproses moet die vloeimiddeloplossing moontlik herverwerk word om die doeltreffendheid daarvan te handhaaf en konsekwente resultate te verseker. Dit behels die filtrering en aanvulling van die vloeimiddels om die bedekkingsproses te optimaliseer.

3. Sinkbespuiting

Sinkbespuiting, ook bekend as termiese bespuiting of metallisering, is 'n metode wat die bespuiting van gesmelte sink op die oppervlak van die metaal behels. Hierdie proses kan uitgevoer word met behulp van verskeie tegnieke, insluitend vlambespuiting of boogbespuiting. In vlambespuiting word 'n mengsel van sinkpoeier en suurstof aangesteek, wat 'n vlam skep wat die sink smelt en dit op die substraat dryf. In boogbespuiting smelt 'n elektriese boog die sinkdraad, wat dan op die oppervlak gespuit word.